Uroczystej Eucharystii przewodniczył Biskup Siedlecki Kazimierz Gurda. W homilii Ksiądz Biskup przypomniał istotne aspekty kapłańskiej tożsamości i posługi. – Dziś po 25 latach zagłębiamy się w całe ćwierćwiecze. Próbujemy odpowiedzieć sobie na pytanie, na ile upodobniliśmy się do Jezusa Chrystusa Najwyższego Kapłana, na ile nasze namaszczone ręce są podobne do rąk Chrystusa, na ile nasze usta współbrzmią w wypowiadanych słowach z ustami Chrystusa? – artykułował Pasterz Kościoła Siedleckiego. – Składamy dzisiaj dziękczynienie za kapłańskie konsekrowane dłonie – trzymające Chleb Życia wiecznego, za dłonie rozdające Ciało Jezusa, za ręce z Hostią wzniesioną nad głową, za ręce niosące Eucharystię do domów, udzielające ją chorym; za ręce oddane Jezusowi, by rozgrzeszał, namaszczał i błogosławił. Składamy dziękczynienie za wargi codziennie wzywające Pana: „Panie, otwórz wargi moje, a usta moje będą głosić Twoją chwałę”. Czynimy to o poranku, by cały dzień był głoszeniem chwały Pana, by Pan otwierał nasze usta na ambonie, w konfesjonale, na katechezie, na spotkaniach z ludźmi. To 25 lat siania ziarna na glebę skalistą, pełną cierni i glebę urodzajną. 25 lat zmagania się ze słowem Bożym, by je zrozumieć, przyswoić, by płynęło z serca. 25 lat przekonywania siebie, że to jest Jego, Boże słowo, nie moje. 25 lat cierpienia, że nie potrafię, zgrabnie, z polotem wypowiedzieć tego, co chcę. 25 lat wiary, że to Chrystus mówi, że jestem tylko sługa słowa, narzędziem w ręku Pana, gdy mówię, kieruję je także do siebie – kontynuował bp Kazimierz Gurda. – Życie was nie oszczędziło i nie oszczędza. Codzienne podejmowanie trudnych zadań męczy. Budowa kościoła materialnego nie była i nie jest łatwym zadaniem. Zdobywanie stopni akademickich nie było i nie jest łatwym zadaniem. Praca duszpasterska nie była i nie jest łatwym zadaniem. Zmęczeni wracaliście po katechezie. Zmęczeni jesteście atakami na Kościół i księży. Każdy może księdza oczernić. Czasem może czuliście się samotni pośród parafian, samotni wśród księży. Ale jednego możecie czuć się pewni – przyjaźni Jezusa, Jego bliskości i błogosławieństwa. I chociaż życie nas nie oszczędza, to łaska Pana jest większa niż trudności, na które natrafiamy – nauczał Pasterz Kościoła Siedleckiego.
Na zakończenie Eucharystii ks. kan. Piotr Paćkowski w imieniu Księży Jubilatów podziękował Biskupowi Siedleckiemu za przewodniczenie Eucharystii i wygłoszoną homilię.
Zobacz galerię w większym rozmiarze
ks. Mateusz Czubak
Maj 2026
