Misje prowadzi ks. Andrzej Żelazo, dyrektor Domu Rekolekcyjnego w Osinach Nowych.
Historia parafii w Sworach
Parafia Swory pierwotnie była prawosławna. Po unii brzeskiej parafia dobrowolnie połączyła się kościołem greckokatolickim. Cerkiew prawosławna przed 1603 r. uległa spaleniu, zaś nową świątynię zafundował Krzysztof Radziwiłł "Sierotka". Parafia była greckokatolicka do 1875 r., czyli do kasaty unii na Podlasiu. Dwóch ostatnich księży sworskich musiało uciekać za granicę do Galicji, z obawy przed aresztowaniem przez prawosławnego gubernatora siedleckiego Stiepana Gromiekę. Od 1875 roku parafia zostaje przemocą zmieniona na prawosławną przez rząd carski.
Po ukazie tolerancyjnym w 1905 roku wydanym przez cara Mikołaja II w ciągu 1907 r. i 1908 r. wybudowano nowy kościół, gdyż cerkiew prawosławna proroka Eliasza nie została zwrócona unitom. Parafia prawosławna istniała do 1915 r., zarządzana przez księdza prawosławnego Emiliana Sztelmachowa. Została ewakuowana przez rząd carski do Rosji. Po 11 latach, a w 1926 r. cerkiew prawosławna została rozebrana.
Parafia oficjalnie została erygowana w 1919 r. przez biskupa Henryka Przeździeckiego.
W 1921 r. miała miejsce pierwsza wizytacja biskupia. W 2003 r. parafia uroczyście obchodziła 400-lecie istnienia. 21 września 2008 parafia Swory uroczyście obchodziła 100-lecie fundacji i budowy kościoła.
Informacje o parafii na podstawie:
Józef Geresz: Z dziejów wsi i parafii Swory. Bialska Biblioteka Cyfrowa, 2008.
Parafia na stronie diecezji siedleckiej.
ICH/Biała Podlaska/Js
Czerwiec 2026
