Przybyli na nią m.in. ks. kan. Marian Daniluk, ks. dr Jacek Mucha, koledzy kursowi, rodzice, rodzina i przyjaciele ks. Grzegorza.

Dysertacja została napisana pod kierunkiem ks. prof. Romana Karwackiego. Jej recenzentami byli ks. prof. Jerzy Lewandowski z UKSW w Warszawie i ks. prof. Czesław Rychlicki z UMK w Toruniu.
Głównym celem pracy było zebranie w całość i usystematyzowanie zagadnień związanych z wykonywaniem posługi kapłańskiej, podejmowanych w artykułach publikowanych w polskich czasopismach po Soborze Watykańskim II. Pierwszy rozdział dysertacji opisuje podstawy historyczno-dogmatyczne posługi kapłańskiej. Autor wyjaśnił najpierw naturę kapłaństwa Starego Przymierza, a następnie przedstawił nowość kapłaństwa Jezusa Chrystusa oraz uczestnictwo w tym kapłaństwie apostołów i ich następców. Posługa kapłańska zapoczątkowana w Nowym Testamencie przez Chrystusa i realizowana w pierwszych wiekach chrześcijaństwa stanowi swego rodzaju wyznacznik dla współcześnie realizowanej służby kapłańskiej.

W drugim rozdziale została ukazana tożsamość posługi kapłańskiej, która ma swoje źródło w Bogu Trójjedynym. Realizuje się ona w Kościele założonym przez Jezusa Chrystusa. Stąd też został szczegółowo omówiony jej  trynitarny, chrystologiczny i eklezjalny charakter. Autor podkreślił, że do sprawowania kapłańskiej posługi konieczne jest posiadanie odpowiedniego mandatu, który przekazywany jest w akcie święceń. Konsekracja kapłańska uzdalnia bowiem do wykonywania misyjnej i służebnej posługi kapłańskiej ukierunkowanej na zbawienie człowieka. Zaś realizacja tego zbawienia dokonuje się poprzez spełnianie podstawowych funkcji kapłańskich, jakimi są: nauczanie, sprawowanie sakramentów i pasterzowanie w miłości. Owoce pasterskiej działalności uzależnione są w znacznej mierze od zaangażowania się danego kapłana w realizacje misji Jezusa Chrystusa powierzonej do spełniana w sakramencie święceń. Dlatego – jak zauważył Autor - w życiu kapłana nie może zabraknąć modlitwy, wspólnoty i jedności kapłańskiej, świętości, posłuszeństwa, ubóstwa i celibatu.

Ostatni rozdział rozprawy ukazuje najważniejsze zadania w realizowanej posłudze kapłańskiej. Są nimi: głoszenie słowa Bożego, sprawowanie Eucharystii oraz jednanie ludzi z Bogiem w  sakramencie pokuty i pojednania. Autor w sposób przystępny wyjaśnia, dlaczego głoszenie słowa Bożego stanowi prymat w posłudze kapłańskiej, jakie są znane formy przepowiadania, jakimi cechami powinien odznaczać się głosiciel słowa Bożego, dlaczego Eucharystia stanowi centrum posługi kapłańskiej, jak rozumieć przewodniczenie Eucharystii „in persona Christi”, jakie działania należy podjąć w celu eucharystycznej formacji wiernych, jaka jest rola i jakie są zadania kapłana w czasie sprawowania sakramentu pokuty, jakie kwalifikacje powinien mieć spowiednik, kiedy może udzielić rozgrzeszenia, jakie pokuty powinien zadawać. W pracy znalazło się również miejsce na omówienie problemów, trudności i zagrożeń, które przeszkadzają współcześnie kapłanowi realizować cele i zadania posługi kapłańskiej.

Ks. prof. dr hab. Czesław Rychlicki, recenzent rozprawy napisał, że „rozprawa doktorska ks. Grzegorza Chruściela została opracowana na szerokiej i teologicznie solidnej bazie naukowej, uwzględniającej dane Objawienia chrześcijańskiego, doktrynę Kościoła, zwłaszcza dokumenty ostatniego Soboru o kapłaństwie, oraz bardzo obfitą teologiczną literaturę polskich teologów okresu posoborowego”.
Wypada żywić nadzieję, że pogłębiona refleksja na temat posługi kapłańskiej będzie owocować w życiu i kapłańskiej służbie ks. Grzegorza w diecezji siedleckiej, czego nowemu Doktorowi teologii z całego serca życzymy.

ks. Mateusz Czubak
[Msz]