Zobacz, gdzie odbędą się uroczystości dożynkowe.

Dożynki 2013 Krzesk - Królowa Niwa
25 sierpnia odbędą się Dożynki 2013 Krzesk - Królowa Niwa pod honorowym patronatem Wójta Gminy Zbuczyn - Tomasza Hapunowicza.
Zobacz więcej







Święto Chleba 2013 w Mokobodach
25 sierpnia na boisku sportowym w miejscowości Zaliwie Piegawki odbędą się Gminne Dożynki - Święto Chleba w gminie Mokobody.
Zobacz więcej







XV Dożynki Powiatu Bialskiego
Bialskie Starostwo Powiatowe, gmina Tuczna, Zarząd Powiatowy Polskiego Stronnictwa Ludowego w Białej Podlaskiej zapraszają na XV dożynki powiatu bialskiego. Święto Plonów odbędzie się w niedzielę 25 sierpnia w Tucznej.
Zobacz więcej






Dożynki Gminno-Parafialne w Milanowie
W niedzielę, 25 sierpnia w Milanowie odbędą się Dożynki Gminno-Parafialne.
Zobacz więcej








XV Dożynki Województwa Mazowieckiego w Miętnem
Już w niedzielę, 25 sierpnia odbędzie się największe na Mazowszu święto rolników – Dożynki Województwa Mazowieckiego. W tym roku uroczystości związane z zakończeniem żniw będą miały miejsce w Miętnem.
Zobacz więcej







Dożynki w gminie Łuków
25 sierpnia w Krynce odbędą się IV Dożynki Gminne. Corocznie uroczystość ta ma miejsce w innej wsi będącej siedzibą parafii.
Zobacz więcej








Dożynki Powiatowe w Sterdyni
Tegoroczne Dożynki organizowane na terenie powiatu sokołowskiego odbędą się w najbliższą niedzielę, 25 sierpnia na terenie Gminnego Ośrodka Kultury w Sterdyni.
Zobacz więcej







Dożynki w Mińsku Mazowieckim
25 sierpnia 2013 roku na placu przy Zespole Szkół im. Kazimierza Wielkiego w Mińsku Mazowieckim, ul. Budowlana 2 odbędą się Dożynki Diecezjalno - Powiatowo - Gminne.
Zobacz więcej



 




Dożynki gminno- parafialne w Skórcu

Dożynki Parafialno – Gminne odbędą się w najbliższą niedzielę (25 sierpnia) w gminie Skórzec. ZOBACZ WIĘCEJ








Dożynki, Święto Plonów – To ludowe święto połączone z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac polowych. W czasach przedchrześcijańskich – etniczne święto słowiańskie, przypadające na równonoc jesienną (23 września).

Zwyczaj ten, praktykowany przez Słowian i plemiona bałtyckie, w różnych stronach Polski określany był jako wyżynki, obrzynki, wieniec, wieńcowe, okrężne. Na Śląsku opolskim nazywane żniwniok. Obrzęd dożynek prawdopodobnie związany był pierwotnie z kultem roślin i drzew, potem z pierwotnym rolnictwem. Wraz z rozwojem gospodarki folwarczno-dworskiej w XVI wieku dożynki zagościły na dworach majątków ziemskich. Urządzano je dla żniwiarzy (służby folwarcznej i pracowników najemnych) w nagrodę za wykonaną pracę przy żniwach i zebrane plony.

Tradycyjnie dożynki obchodzone były w pierwszy dzień jesieni. Święto poświęcone było tegorocznym zbiorom zbóż, w czasie którego dziękowano bogom za plony i proszono o jeszcze lepsze w przyszłym roku.
Dożynkom towarzyszyły różne praktyki i do niedawna zachowane zwyczaje związane np. z ostatnią garścią, kępą lub pasem niezżętego zboża, które po żniwach czas jakiś pozostawiano na pustym już polu dla ciągłości urodzaju. Pozostawione na polu kłosy zwano przepiórką (na Mazowszu i Podlasiu), perepełką (na kresach wschodnich), brodą (we wschodniej części Mazowsza), kozą (w Małopolsce), pępem lub pępkiem (w poznańskiem); zwano je także wiązką, wiązanką lub garstką. Ścinane były uroczyście przez najlepszego kośnika, po czym wręczane były najlepszym żniwiarkom do uplecenia wieńca. Niemniej ważny był ostatni zżęty snop zboża, który w celu udekorowania (zwyczaj ten na przełomie XVIII i XIX wieku niemal całkowicie zastąpił przybyły z Niemiec zwyczaj dekorowania choinki) przechowywano do Święta Godowego. W wielu regionach przyszłoroczny siew rozpoczynano z ziarna pozyskanego z tegoż właśnie snopa.
Obchody dożynek rozpoczynały się wiciem wieńca, z pozostawionych na polu zbóż, z kiści czerwonej jarzębiny, orzechów, owoców, kwiatów i kolorowych wstążek. Wieńce dożynkowe miewały zwykle kształt wielkiej korony lub koła. W przeszłości umieszczano w nich także żywe (z czasem sztuczne) koguty, kaczęta lub małe gąski, bo miało to zapewniać piękny i zdrowy przychówek gospodarski.
Wieniec dożynkowy nazywany bywał "plonem" bo też i uosabiał wszystkie zebrane plony oraz urodzaj. Niosła go na głowie lub wyciągniętych rękach najlepsza żniwiarka, czasami z pomocą parobków i innych żeńców. Za nią postępował orszak odświętnie ubranych żniwiarzy, niosących na ramionach przybrane kwiatami, wyczyszczone kosy i sierpy.

Wieniec niesiono do poświęcenia do kościoła, a następnie ze śpiewem w uroczystym pochodzie, udawano się do dworu lub do domu gospodarza dożynek. Wieniec dożynkowy przechowywany był w stodole do kolejnego roku, do nowego siewu. Wykruszone z niego ziarna wsypywano do worków z ziarnem siewnym. W czasie dożynek organizowano biesiady z poczęstunkiem i tańcami, dawniej poprzedzane rytualnymi obrzędami i modlitwami.

U schyłku XIX wieku, wzorem dożynek dworskich, zaczęto urządzać dożynki chłopskie, gospodarskie. Bogaci gospodarze wyprawiali je dla swych domowników, rodziny, parobków i najemników. W okresie międzywojennym zaczęto organizować dożynki gminne, powiatowe i parafialne. Organizowały je lokalne samorządy i partie chłopskie, a przede wszystkim koła Stronnictwa Ludowego, Kółka Rolnicze, Kościół, często także i szkoła. Dożynki w tamtych czasach były manifestacją odrębności chłopskiej i dumy z przynależności do rolniczego stanu. Towarzyszyły im wystawy rolnicze, festyny i występy ludowych zespołów artystycznych.

Źródło: Wikipedia.pl

[jk]