Strój duchowny był zawsze elementem wyodrębniającym duchowieństwo od reszty stanów społecznych. Ma on symbolizować całkowite oddanie się i powierzenie życia Bogu. Czarna, prosta sutanna jest znakiem wyrzeczenia się i obumierania dla tego świata, z kolei biała koloratka jest symbolem zaślubin z Chrystusem i nadziei na udział w blasku jego zmartwychwstania. Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński mówił: „Sutanna nie jest ubiorem w szeregu innych strojów, ale jest wyznaniem wiary przed ludźmi, jest odważnym świadectwem danym Chrystusowi, jest przyznaniem się do Kościoła.”
Starożytne powiedzenie głosi „Barba non facit philosophum” – Broda nie czyni filozofem. Podobnie sutanna nie czyni kleryka księdzem, a Beniamina i Pawła czeka jeszcze długa droga do kapłaństwa, jednakże cała wspólnota seminaryjna cieszy się wraz z nimi, że zrobili kolejny krok na tej drodze.
al. Rafał Oleksiak [ksAP]
[MSz]
Paźdzernik 2026
